اشتغال به ملاهی و غنا

طرب و غنا چیست؟

طرب سبکى است که اندوه زیاد یا خوشحالى فوق‌العاده به انسان مى‌دهد. به عبارت دیگر، طرب حرکتى است که از سرور یا اندوه ناشى از شنیدن سازها و آوازهاى خوش حاصل مى‌شود. غنا عبارت است از آوازخوانی به گونه‌ای که طرب‌آور و مناسب مجالس لهو و لعب باشد. به عبارت دیگر، آوازى که از روى لهو و التذاذ از قوۀ شهویه بیرون آید، مثل غناى در اشعار یا حتی در قرائت قرآن یا اذان (توضیح خواهیم داد که غنا با قرائت نیکو و دلنشین فرق دارد).

 

غنا از کبائر است

حضرت باقر (ع) فرمود: «غنا از چیزهایى است که خداوند بر آن وعدۀ عذاب فرموده» و این آیۀ شریفه را تلاوت فرمود: «از جملۀ مردمان کسى است که کلام باطل یا غافل‌کننده از ذکر الهى را مى‌خرد تا مردم را از روى نادانى از راه خدا گمراه سازد و راه خدا را مورد استهزا قرار دهد. ایشان گروهى‌اند که برایشان عذاب خوارکننده مقرر است ».

 

لهوالحدیث در قرآن همان غناست

لهوالحدیث هر سخن نادرستى است که انسان را از شنیدن و پذیرفتن سخن حق که کلام خداست بازدارد و گمراه سازد، مانند داستان‌هاى خرافى و قصه‌هایى که شنونده را به فساد و فسق و فجور مى‌کشاند و نیز مانند آوازخوانى و سرگرمى با آلات موسیقى. آشکار است که سرگرمى به هر یک از این‌ها آدمى را از شنیدن و پذیرفتن معارف قرآن بازمى‌دارد و اگر این سخنان حق را بشنود مسخره می‌کند و چنین آدمى هرگاه آیات قرآن بر او خوانده شود کبر می‌ورزد و از پذیرفتن آن‌ها رو برمی‌گرداند.

 

 قول‌الزور به غنا تفسیر شده

ابوبصیر گفت از حضرت صادق (ع) از معنى آیۀ «از قول زور بپرهیزید»   پرسیدم که حضرت فرمود قول زور غناست؛ یعنى نزدیک قول باطل که غناست نشوید. حضرت هادى (ع) در پاسخ کسى که از قول زور پرسیده بود فرمود از آن جمله است کسى که به خوانندۀ غنا بگوید: آفرین! خوب خواندى.

 

غنا لغو و بیهوده است

از حضرت صادق (ع) و حضرت رضا (ع) در معنى این دو آیۀ شریفه‌اى که دربارۀ صفات مؤمنان است پرسیده شد: «وقتى ‌که به لغو مى‌گذرند، خود را از آلوده‌شدن به آن برکنار مى‌دارند و از روى بزرگوارى مى‌گذرند»  و «همانا مؤمنان رستگار شدند، آنان که در نمازشان خاشع‌اند و کسانى که از لغو روگردانند».   فرمودند لغو همان غناست که بندگان خدا از آلوده‌شدن به آن منزه‌اند.

 

غنا نفاق مى‌آورد و غیرت را مى‌برد

حضرت صادق (ع) فرمود: «گوش‌دادن به غنا نفاق را در قلب می‌رویاند، چنانکه آب سبزه را». و «کسى که چهل روز در خانه‌اش بربط نوازند و مردمان بر او وارد شوند شیطان اعضاى خود را به تمام اعضاى بدنش مس مى‌کند. پس، غیرت از آن مرد برطرف مى‌شود تا حدى که اگر با زنانش فعل قبیحى کنند بدش نمى‌آید». در حدیث دیگر فرمود: «صفت حیا از او گرفته مى‌شود و هرچه بگوید و هرچه به او بگویند پروایى ندارد».

محسوس است بسیاری از کسانى که شبانه‌روز در خانه‌هایشان صدای موسیقى پخش مى‌شود نوعاً بى‌حیا و بى‌غیرت‌اند.

 

مجلس غنا

مجلس غنا محل غضب خداست. حضرت صادق (ع) فرمود: «داخل خانه‌هایى نشوید که خداوند نظر رحمتش را (به‌سبب نواختن موسیقى و خواندن غنا) از اهل آن برداشته». از همان حضرت است که خانه‌اى که در آن غنا خوانده مى‌شود از مصیبت و بلاى ناگهانى ایمن نیست و دعا در آن مستجاب نمى‌شود و فرشته داخل آن نمی‌شود. وقتى‌ هم که خشم خدا نازل شود همه را فرامى‌گیرد.

 

غنا موجب فقر است

حضرت امیرالمؤمنین (ع) فرمود: «زیاد گوش‌دادن به غنا نفاق و فقر می‌آورد».

 

عذاب غنا

پیغمبر اکرم (ص) فرمود: «خوانندۀ غنا در حالى از قبر خارج مى‌شود ‌که کور و گنگ و کر است و به این نشانه شناخته مى‌شود».

 

شنیدن غنا پرستش شیطان است

حضرت باقر (ع) فرمود: «کسى که به سخن گوینده‌اى گوش دهد و به او میل کند او را پرستیده است. پس، اگر گوینده از خدا بگوید (رحمانى باشد)، شنونده خدا را پرستیده و، اگر ناطق از شیطان برساند (شیطانى باشد)، شنونده شیطان را پرستیده است».

حضرت رضا (ع) فرمود: «کسى که خود را از غنا نگه دارد در بهشت درختى است که خداى تعالى بادها را مى‌فرماید آن را حرکت دهند. پس آن شخص آوازى از آن درخت مى‌شنود که هرگز مثل آن را نشنیده و کسى که خود را از غنا نگه ندارد آن را نمى‌شنود».

 

تهدیدات سخت

پیغمبر اکرم (ص) فرمود: «در امت من فرورفتن در زمین و سنگ‌باران ظاهر مى‌شود». گفته شد کی این‌ طور مى‌شود. فرمود: «هر گاه آلات موسیقى و زنان خواننده و شراب‌خوارى آشکار شود، به خدا قسم، هر آینه مردمانى از امت من در شب خوش و با کیف و ناز و سرگرم بازى‌اند، اما در صبح آن شب میمون و خوک شده‌اند، زیرا حرام خدا را حلال و زنان خواننده را با خود جمع کرده و کار آن‌ها شراب‌خوارى و رباخوارى و پوشیدن حریر است».

 

رابطۀ غنا و زنا

غنا مقدمه و سبب واقع‌شدن در زناست. به فرمودۀ پیغمبر اکرم (ص)، چون غنا آواز لهوى است که از جهت شهوت و لذت حیوانى بیرون مى‌آید، از آثار شوم آن تحریک شهوت خواننده و شنونده است، به طورى از خدا غافل و مهیاى ارتکاب فحشا می‌شود [نیازی به توضیح ندارد که در بسیاری از پارتی‌ها موسیقی است که همه را آمادۀ عملی چون زنا می‌کند؛ موسیقی هیجان‌زاست و شهوت‌برانگیز].

 

صداى خوب مانعى ندارد

اگر فقط صدا خوب و دل‌انگیز باشد و طرب‌آور نباشد، مانعى ندارد، چنانکه رسول خدا (ص) فرمود: «قرآن را با لحن و لهجۀ عرب بخوانید و از خواندن با لهجۀ اهل فسق و گناهان کبیره بپرهیزید، به درستى که مردمانى می‌آیند که در خواندن قرآن ترجیع مى‌کنند، مانند ترجیع غنایى (یعنى به کیفیت غنا قرآن را مى‌خوانند) و مثل خواندن نوحه‌گر و رهبانیه (چنانکه بین نصارا متداول است) و قرآن از گلوى آن‌ها نمى‌گذرد (یعنى مقصودشان تدبر در معانى قرآن نیست، بلکه آوازخوانى است). دل‌هاى ایشان و کسانى که کارشان را مى‌پسندند وارونه و از حق کج است».

در حدیث نشانه‌هاى نزدیکى قیامت مى‌فرماید: «مردمانى مى‌آیند که قرآن را براى منظور دنیوى یاد مى‌گیرند و قرآن را مانند خواندن و نواختن در آلات موسیقى و به طرز غنا مى‌خوانند».

 

غنا در مجلس عروسى زنانه

عده‌اى از فقها غنا را در مجلس عروسى به سه شرط از موضوع حرمت غنا خارج کرده‌اند. اول آن‌که مرد، هرچند محرم باشد، در آن مجلس نباشد. دوم در خواندنشان باطلى نگویند (مانند دروغ و فحش). سوم آلات لهو و وسایل موسیقى استعمال نکنند.

 

موسیقى در احادیث

از حضرت صادق (ع) روایت است که پیغمبر اکرم (ص) فرمود: «شما را از رقص و نواختن در نى و بربط و طبل نهى مى‌کنم». و نیز فرمود: «خداى تعالى مرا براى رحمت بر عالمیان فرستاد و براى اینکه سازها و نای‌ها و آنچه عادت اهل جاهلیت بود و بت‌ها و ازلام ایشان را برطرف سازم و باطل کنم». و نیز حضرت صادق (ع) فرمود: «کسى که خداى تعالى به او نعمتى دهد و در وقت آن نعمت (مزمار) آلت موسیقى حاضر کند کفران آن نعمت کرده».

 

از آنچه شنیده شده پرسیده مى‌شود

مسعده بن زیاد گفت در مجلس حضرت  صادق (ع) بودم که مردى به آن حضرت گفت: «وقتى که در منزل به دستشویی مى‌روم، کنیزان همسایه‌ام مشغول خوانندگى و نوازندگى‌اند و گاهى من بیشتر توقف مى‌کنم تا آواز آن‌ها را بیشتر بشنوم».حضرت فرمود: «استماع لهو را ترک کن».آن مرد گفت: «اى مولاى من، من که به مجلس آن‌ها نرفتم، بلکه فقط صداى آوازى را مى‌شنوم». حضرت فرمود: «آیا نخوانده‌اى این آیۀ قرآن را که ”به‌درستى که گوش و چشم و دل در قیامت از آنچه شنیده و دیده و اعتقاد پیدا کرده پرسیده مى‌شود“؟» مرد گفت: «این آیه را در نظر نداشتم و از عمل خود پشیمانم و دیگر چنین نخواهم کرد و از گذشتۀ خود توبه مى‌کنم و از خداى خود آمرزش مى‌طلبم».

حضرت فرمود: «برخیز و غسل توبه کن و هرچه بخواهى نماز بخوان؛ زیرا مداومت بر گناه بزرگى مى‌کردى. چه بسیار حالت بد بود اگر با این حال مى‌مردى. خداى را سپاسگزار باش که پیش از مرگ آگاه شدى و از او بخواه که هرچه از آن خشنود نیست توفیق توبه دهد، زیرا هرچه خدا از آن راضى نیست جز بد نیست و کار زشت را به اهلش واگذار، زیرا هر چیزى اهلى دارد».

 

موسیقى برکت را مى‌برد

حضرت امیرالمؤمنین (ع) فرمود: «ملائکه به خانه‌اى داخل نمی‌شوند که در آن شراب یا آلات قمار یا ساز باشد و دعاى اهل آن خانه مستجاب نمى‌شود و برکت از آن‌ها برداشته مى‌شود».

 

با روى سیاه محشور مى‌شود

پیغمبر اکرم (ص) فرمود: «روز قیامت صاحب طنبور با روى سیاه محشور مى‌شود و به دستش طنبورى از آتش است و بالاى سرش هفتادهزار ملائکۀ عذاب است که به دست هر کدام عمودى از آتش است و بر سر و صورتش می‌زنند و صاحب غنا کور و کر و گنگ محشور مى‌شود و حشر زناکار و دارندۀ آلات موسیقى هم همین است».

 

چهل روز با آلات موسیقى

حضرت رضا (ع) فرمود: «کسى که چهل روز در خانه‌اش آلات لهو یا آلات قمار باشد گرفتار خشم الهى است و اگر در این مدت بمیرد فاجر و فاسق از دنیا رفته و جایش دوزخ است و بد جایگاهى است».

 

موسیقى علنى در آخرالزمان

در روایات دربارۀ نشانه‌هاى آخرالزمان آمده که آلات لهو نواخته مى‌شود و یک نفر نیست که نهى از منکر کند و کسى جرئت نهى نمى‌کند و در شریف‌ترین مکان‌ها، یعنى مکۀ معظمه و مدینۀ منوره، علناً آلات لهو نواخته مى‌شود.  

/ 0 نظر / 13 بازدید