حکم ناحق

خداوند کسانى را که حکم ناحق می‌کنند کافر و ظالم و فاسق خوانده: «و کسانى که به آنچه خداوند فرستاده حکم نکنند ایشان کافران‌اند، آنان ستمگران‌اند، آنان فاسقان‌اند». پس، کبیره‌بودن این گناه آشکار است.

مفسران در معنى «کفر کسى که به آنچه خدا فرستاده حکم نکند» اختلاف کرده‌اند. قاضى که قضاوتش به غیر از حکم خداست و حاکمى که برخلاف حکم خدا حکم مى‌کند و بدعت‌گذارى که دنبال قوانین غیرالهى مى‌رود حکمشان چیست؟ مخالفت با حاکم شرعى یا هر امرى که در دین ثابت است، اگر با علم به ثبوتش در دین بوده و آن را رد کرده، موجب کفر است. و اگر آن را رد نکند و تنها در عمل مخالفت کند، موجب فسق است. و اگر نمى‌داند در شرع ثابت است یا نه، گرچه آن را رد کند، نه باعث کفر است و نه فسق زیرا آن قصورى بوده که در آن معذور است، مگر این‌که در مقدمات تحصیل علم تقصیر و تفریط کرده باشد.

حضرت صادق (علیه السّلام) مى‌فرماید: «هر کس دربارۀ دو درهم برخلاف فرمودۀ خدا حکم کند به خداى بزرگ کافر شده است».  پیغمبر اکرم (صلّى اللّه علیه و آله) مى‌فرماید: «هرکس برخلاف فرمودۀ خدا حکم کند مانند کسى است که شهادت دروغ دهد و در آتش جهنم انداخته مى‌شود و عذابش مانند عذاب شاهد به دروغ است».

حضرت باقر (علیه السّلام) مى‌فرماید: «هر کس براى مردم به چیزى که از طرف خداوند ندانسته و به آن راه نیافته فتوا دهد ملائکۀ رحمت و عذاب همه او را لعنت مى‌کنند. و گناه کسى که به فتوایش عمل کرده به عهدۀ اوست».

روایات بسیارى رسیده در این‌که رجوع به کسى که صلاحیت حکم‌کردن را ندارد مانند رجوع به طاغوت است، حتی اگر تصادفاً حکم درست بدهد.


/ 0 نظر / 8 بازدید